نمیخوام تنها بشم دوباره بعد از شماها 

من میخوام عاشق اون بالا ئی شم 

نمیخوام زیره پاهای شما هی له بشم 

هی به من نگین که احساس ندارم 

هی به من انگ بی عشقی نزنین 

من همون برگه خزونم جدا شوم از شماها 

زیر پاهای خود شما له شده ام تو جاده ها 

از همتون بدم میاد 

هر کی تو این دنیا میاد 

تنها میمونه مثل من ؟؟؟؟؟

بهتره از دنیا بره 

خداحافظ که بهتره

خداحافظ برای من که آسان نیست 

ولی میگم 

خداحاااااااااااااااااااافظظظظ

خب

بعد از اين مطلب ديگه چيزي نميخوام بزارم

شايد ديگه نيومدم

نميدونم شايد هم دوباره اومدم

به هرحال خداحافظ

چرا

دیروز وقتی آهنگ رفتن کردی

من پشت پنجره به امید اینکه روزی بر می گردی

با چشمانم تو را بدرقه کردم ولی چرا این چنین کردی

چرا رفتی و یادی از من نکردی چرا نگفتی که چشم به راه 

توأم چرا نگفتی کسی به انتظارم نشسته.

ذره وجودم تو را صدا میزند

لحظه لحظه عمرم به یاد تو میگذرد

قطره قطره خونم با اسم تو عجین شده است

ای کاش میفهمیدی...ای کاش...

ولی حیف که در این وادی با سکوتی بالاتر از فریاد در امتداد لحظه ها خواهم مرد

بدون اینکه تو بدانی...ولی ای کاش میدانستی که لا اقل برای توست

کاش میدانستی که این بار هم من هستم که از نفس خودم برای تو میگذرم

کاش میدانستی که این زندگی من بی تو زندانی تاریک است

کاش میدانستی این من هستم که میبازم میمیرم و باز هم برای تو آری برای تو!...

میمیرم تا رها شوی تا خورشید زندگی ات دوباره طلوع کند

میمیرم تا فراموشت کنم تا تو بمانی تو بمانی با دنیایی که به کامت باشد دنیایی که

برای توست

دنیایی که در انتظار توست و من در آن برای تو تهی هستم ولی تو برای من درست برعکس

سرشاری...تو همه چیز منی در این دنیا با این وسعت چشم من فقط به دنبال توست

و فقط

میخواد تو روببینه قلبم برای تومیزنه هیچ چیز دست من نیست من عاشقم و فقط

عاشق تو.

چه ساده ازم گذشتي

تو که یه وقتی تنها کسم بودي

تنها پناه دل بی کسم بودي

تنهام گذاشتي رفتي از کنارم

از درد دوریت من بی قرارم

خیال می کردم پیشم می موني

ترانه ی عشق واسم می خوني

خیال می کردم یه هم زبوني نمی دونستم نامهربوني

با اینکه رفتي اما هنوزم از داغ عشقت دارم می سوزم

فکر و خیالت همش باهامه

هر جا که میرم جلوی چشامه

دلم می خواد تا دَووم بیارم

رو درد دوریت مرهم بزارم

اما نمیشه راهی ندارم

نمی تونم من طاقت بیارم

نمی تونم من طاقت بیارم

که عشق با تمام عظمتش دو سه ماه بیشتر نیست

یاد گرفتم که عشق یعنی فاصله و فاصله

یعنی دو خط موازی که هیچوقت به هم نمی رسن

یاد گرفتم در عشق هیچ کس به اندازه خودت وفادارتر نیست

یاد گرفتم همون قدر که محبت کنی همون قدر ارزشت کم میشه

یاد گرفتم که هرچه عاشق تر

تنهاتـر 

گذشته‌ها گذشته

چقدر شعر نوشتم براي باران

زیبایی عشق به سکوته نه فریاد.

زیبایی عشق به تحمله نه خرد شدن و فرو ریختن.

عشق خیالی ست که اگه به واقعیت برسه دیگه طعم شیرینشو از دست می ده.

عشق یه کویره که عاشق تشنه با رویای سراب معشوق قدم به جلو میذاره.

عشق راه ناهمواریه که وقتی ازش گذشتی و تمام سختیا رو پشت سر گذاشتی می رسی به جایی که اصلا تصور نمی کردی آخرش این باشه مثل کسی که از کوهی بالا می ره به امید اینکه ببینه پشت اون کوه چیه؟ لذتش فقط امید و رویای رسیدن به اون بالاست وقتی رسیدی می بینی هیچی پشت کوه نبوده و نیست ناامید و خسته می شینی به این همه راهی که اومدی فکر می کنی. البته اگه بین راه سقوط نکنی.

عشق سخن گفتن با نگاهه.

عشق امید به رسیدن و ترس از نرسیدنه.